Stemmingin í stúkunni hefur verið með daufasta móti í sumar en helstu kanónur úr stuðningsmannaliðinu virðast hafa öðrum hnöppum að hneppa um þessar mundir. Eitthvað er lítið um endurnýjun í hópnum en vonandi náum við að taka okkur saman í andlitinu að þessu leyti á seinni hluta Íslandsmótsins.

Flogið var með einn slakasti dómara deildarinnar, Þórodd Hjaltalín junior (já hann nefnir sig junior!), frá Akureyri til að stjórna flautunni og hans helsta axarskaft var þegar Hannes Halldórsson fékk aukaspyrnu eftir villt úthlaup. Atli Sveinn kom boltanum í netið en markið stóð ekki. Annars voru yfirburðir Framliðsins slíkir að Valsmenn voru fremur ólíklegir til að komast inn í leikinn svo lítið stoðar að ræða hlutverk dómarans.

Á dögunum var reifað hversu erfitt er fyrir Gunnlaug að stokka upp í vörninni. Breiddin er lítil og menn velja sig nánast sjálfir í liðið þrátt fyrir skelfileg afglöp. Nú er svo komið að Gunnlaugur einfaldlega verður að taka til í öftustu línu ef hann ætlar að verða langlífur í starfi. Auðvitað er ekkert komið að þeim tímapunkti að skipta út Gunnlaugi en þolinmæðin fyrir reynslulitlum þjálfara sem á engan bakgrunn innan félagsins er eðlilega ekki sú sama heldur en ef um mann eins Kristin Lárusson væri að ræða, svo einhver sé nefndur.

Hugsað út fyrir kassann: vatnsberinn fær tækifæir

Reynir Leósson virðist ekki ganga heill til skógar þessa dagana og það er alveg ljóst að tæpur Reynir er verri en enginn Reynir. Eins hefur Atli Sveinn ekki verið að eiga sitt besta tímabil en þeir félagar missa menn á milli sín nánast leik eftir leik. Sama má segja um Sigurbjörn sem hefur staðið sig prýðilega fram á við en veitir varnarmönnum litla sem enga hjálp þegar liðið er að verjast. Þegar þessir burðarásar eru ekki að skila sínu fer allt í hund og kött annars staðar á vellinum.

Svo við hugsum aðeins út fyrir hinn hefðbunda ramma þá má helst líta til Einars Marteinssonar sem er í láni hjá HK til að koma inn í liðið. Ef það er ekki hægt að notast við Einar í þessari aðstöðu er ærlegra að segja drengnum hreint út að ekki sé þörf fyrir hann hjá félaginu. Eins mætti athuga að nýta krafta Hauks Páls í miðvarðarstöðunni miðað við ástand mála. Haukur er fylginn sér og gæti kannski tekið að sér að loka Gjafavörudeild liðsins. Helsti höfuðverkur hins lítt reynda þjálfara Valsliðsins er að þétta raðrinar og varla er útileikur gegn FH maskínunni drauma andstæðingur í þessari stöðu. Sá leikur er í Kaplakrika á sunnudaginn klukkan 19.15. Nánar að því síðar.

     

Sérfræðingar RÚV hafa verið sérstaklega hrifnir af Framliðinu

     

Starðir niður: Willum leit aldrei til baka á Hlíðarenda

Eftir ágætis gengi í deild og bikar undanfarnar vikur var loks komið að tapleik hjá liði Vals. Keflvíkingar komu á Hlíðarenda og sóttu þægileg þrjú stig þar sem Valsmenn voru ávallt skrefinu á eftir. Framan af leik benti ýmislegt til að allt stefndi í meiriháttar störukeppni líkt og varað var við hér á síðunni á dögunum. Okkar menn voru á undan að deppla augum og í enn eitt skiptið í sumar fáum við á okkur mark vegna lélegrar varnarvinnu.

Tölfræðin var ekki beint á okkar bandi fyrir þennan leik. Alls höfum við spilað ellefu leiki í deild og bikar og það kom engum á óvart að Keflvíkingar skildu skora enda hefur Valsliðinu mistekist að halda hreinu í einum einasta þessara leikja. Keflvíkingar hata ekki heldur að spila útileiki við Val en síðast unnum við þá heima árið 1997. Síðasti sigurleikur Suðrunesjamanna kom að vísu árið 1999, allir hinir hafa endað með jafntefli þar til í dag.

Bæði lið fóru sér engu óðslega framan af þótt að einstaka færi litu dagsins ljós. Danni König fékk þrjú álitleg færi í fyrri hálfleik en tókst ekki að nýta neitt þeirra en eftir góða byrjun á Íslandsmótinu hefur dregið talsvert af Dananum. Hann má eiga að hann er oft á tíðum að skapa færin sín á eigin spýtur en ef Valur á að stíga upp fyrir meðalmennskuna þetta tímabil þarf König að geta klárað sénsana sína með afgerandi hætti.

Keflavík var ekki beint að sundurspila Valsliðið og með aukinni pressu hefðu þeir aldrei fengið tíma til að skora þessi tvö mörk sín. Fyrra mark þeirra var sérlega vandræðalegt fyrir Valsmenn. Bakvörðurinn Guðjón Árni Antoníusson fékk boltann fyrir framan miðjuhringinn, hoppaði upp úr lélegri tæklingu frá Bjössa, stakk sér síðan með auðveldum hætti milli miðvarða Vals þeirra Reynis og Atla Sveins og eftirleikurinn gegn Kjartani var auðveldur.

Willum var skrefi á undan Gulla í dag

Þegar um 10 mínútur voru eftir skoruðu Keflvíkingar síðan á ný og gerðu endanlega út um leikinn með laglegu marki rétt fyrir utan vítateig. Atli Sveinn náði ekki að loka á skot Brynjars Guðmundssonar sem skrúfaði boltann í hornið. Valsarar virkaðu aldrei líklegir til að jafna leikinn í stöðunni 0-1 og með seinna markinu var ljóst að allur vindur var úr liðinu. 

Eftir erfiða útileiki gegn Stjörnunni og síðan Víkingum á síðustu dögum var Valsliðið auð afhjúpað. Valsvörnin er oft á tíðum að gera erfiðu hlutina vel en fær síðan yfirleitt á sig ódýr mörk. Frá sjónarhóli Keflvíkinga var mark Guðjóns eflaust glæsilegt einstaklingsframtak sem þurfti til að brjóta upp pattstöðuna en með Vals gleraugunum er ekki hægt að horfa fram hjá veikleika merkjum liðsins. Það er erfitt að koma auga á möguleika fyrir Gunnlaug til að stokka upp varnarlínunni og eins er spurning hvort það sé beint kominn tími til að ýta á neyðarhnappana.

Eitt helsta vandamálið er að aftasti hluti liðsins velur sig nánast sjálfur þrátt fyrir að gera mistök sem hægt er að forðast. Eitthvað verður þó að gerast þegar það er nánast hægt að ganga að því sem vísu að liðið mun gefa andstæðingunum ódýr mörk. Gunnlaugur Jónsson sem var með betri varnarmönnum í íslensku deildinni á sínum leikferli þarf að sanna að hann geti barið í brestina sem þjálfari. Liðið er alltof vel mannað til að hleypa inn skammarlegum mörkum leik eftir leik.

Kjartan fagnar hér síðasta hreina marki sínu. Gegn Þrótti. Í fyrra.